Kots, kots en nog eens kots

De hele dag zie ik overal babykots. Serieus, ik kan geen babykots meer zien!

Babykots. Als ik dat zeg, wordt ik door bijna iedereen gecorrigeerd: “ Spugen bedoel je”. Nee, ik bedoel kotsen. Als ik de hele dag door dat vieze, zurige goedje achter mijn baby aan het opruimen ben, mag ik het echt wel kots noemen vind ik zelf.

Ons dochtertje Pip heeft dit al vanaf haar geboorte. Na iedere voeding komt er standaard een mondje terug (zoals ze dat noemen). Vaak ging dit gepaard met huilen en moeilijk boeren. We moesten dan een tijdje met haar rondlopen en dan ging het uiteindelijk wel weer. Bij het consultatiebureau zeiden ze: “ Dat is waarschijnlijk reflux, gaat vanzelf wel over.”

Hmm, niet echt de reactie die ik wilde horen. Hoopte op adviezen, maar helaas. Hier moest ik het dan toch maar mee doen. Natuurlijk raadpleegde ik google (mijn beste vriend in dit soort situaties) en daar las ik dat reflux heel veel voorkomt bij baby’s en dat er weinig aan te doen is. Gelukkig viel het bij Pip allemaal nog wel mee in vergelijking tot de horrorverhalen die ik allemaal las op internet.

Nu is dochterlief inmiddels bijna 8 maanden en lijkt het alleen maar erger te zijn geworden! Pip spuugt na elke voeding en vaak meerdere keren (oké, ik zal het toch maar spugen noemen). Ik weet waarschijnlijk wel hoe dit komt. Sinds een paar weken is Pip getransformeerd van een hele lieve rustige baby naar een felle en beweeglijke baby die overal naartoe wil tijgeren en bewegen. Een acrobaat er is niks bij! Hierdoor komen haar voedingen natuurlijk sneller omhoog door al dat gedraai en gestunt.

We proberen haar na de voedingen al even te laten ‘ uitbuiken’  door haar rechtop te laten zitten in haar eetstoel, maar dit lijkt niet veel uit te maken. Zodra Pip daarna weer gaat spelen, vind ik overal plasjes kots. Over haar speelgoed, over haar kleding, over de vloer en als we pech hebben zijn wij zelf ook nog het doelwit. Wat stiekem natuurlijk ook wel heel grappig is, als je je partner ondergekotst ziet worden als hij net vliegtuigje aan het spelen is;)

Zelf lijkt ze er niet veel last van te hebben. Ze is supervrolijk, heeft geen pijn en is altijd lekker aan spelen. Ze groeit goed en iedereen zegt dat ik me geen zorgen hoef te maken. Vind het gewoon zo irritant om iedere dag zoveel overgeefsel op te ruimen. Denk dat ik er zelf meer last van heb dan zij… Hoe is dat bij jullie? En hebben jullie misschien nog tips?